حيث قال فى وصفه عليه السّلام يتفجر العلم من جوانبه و تنطف الحكمة من نواحيه كما رواه ابن عبد البر القرطبى فى الاستيعاب و غيره فى غيره رابعا اگر فرض كنيم كه ثلاثه را با وصف اعلميت از ديگر صحابه مقيد شدن بامر خلافت بعد جناب رسالت مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم مانع از ظهور آثار علميه بود پس در زمان آن سرور كدام مانع بود اگر گويند كه مشاغل جهاد با كفار مانع از ظهور آثار علميه بود پس باطل محضست زيرا كه حالات بطالت ايشان در مجاهدات اظهر من الشمس و ابين من الامسست و علاوه برين احدى در آن زمان مثل جناب امير المؤمنين عليه السّلام مشغول جهاد با كفار نبود و با وجود اين معنى ظهور آثار علميه و احوال افاده و افاضهء آن جناب در زمان نبوى نه بحديست كه در بيان آيد و سياتيك نبأه بعد حين انشاء اللَّه الموفق المعين پس ظاهر گرديد كه هرگز ثلاثه اعلم صحابه نبودند و الا در عصر نبوى ظهور آثار علميه ازيشان مىشد و بافاده و افاضه مشتغل مىبودند و إذ ليس فليس خامسا اگر مقيد ماندن ثلاثه را بامر خلافت مانع ظهور آثار علميه و عائق افاده و افاضه تسليم نمائيم ظاهرست كه اين مانع و عائق در هر زمان از ازمنهء خلافتهاى ثلاثه مختص به شخص خليفه خواهد بود و در زمان آن خليفه براى ديگرى عروض اين مانع و عائق مفروض نمىتوان شد كما هو ظاهر لا سترة عليه پس در زمان خلافت ابو بكر عمر و عثمان را امر خلافت مانع و عائق نبود و همچنين در زمان عمر عثمان را اين امر حاجز و رادع نبود پس چرا در زمان ابو بكر عمر و عثمان اشتغال بافاده و افاضه نورزيدند و در زمان عمر عثمان چرا مشتغل بافاضه و افاده نشد و با وصف انتفاى تقييد بامر خلافت درين ازمنه ازين اشخاص چرا ظهور آثار علميه نشد و اعلميت شان كه مفروضه و مزعومه بنبانى ست چرا در انبان اختفا و زاويه خمول منخزل ماند لا و اللَّه هرگز سببى براى اين مطلب جز تعرّى اين حضرات از حليهء علم نيست و كفى بذلك لهم و لاوليائهم خزيا و خسارا سادسا اگر گويند كه در زمان ابو بكر و عمر و عثمان اگر چه خود خليفه نبودند ليكن معين خليفه در اشغال خلافت بودند و همچنين عثمان در زمان عمر اگر چه خليفه نبود ليكن اعانت عمر در اشغال خلافت مىنمود و به اين سبب ايشان را فرصت افاده و افاضه حاصل نشد و آثار علميه ازيشان ظاهر نگرديد پس اين هم باطلست زيرا كه اشتغال عمر و عثمان در زمان ابو بكر و اشتغال عثمان در زمان عمر